Wijsheid komt met de jaren (ProRun, 12-12-2020)

Twee dingen die ik enorm graag doe zijn hardlopen en schrijven. Dus hoe tof is het dat ik vanaf nu op ProRun om de week een hardloopblog mag schrijven?! In deze eerste blog vertel ik iets meer over mezelf en mijn eerste avonturen als hardloper.


Zoals zoveel lopers ben ik pas als volwassene begonnen: op mijn tweeëntwintigste. Als kind hockeyde ik fanatiek en dat vond ik zo leuk en dat ging zo goed, dat het geen moment in me opkwam om iets anders te gaan doen. Jarenlang was zaterdag de mooiste dag van de week, waarop ik wedstrijden speelde, andere wedstrijden keek en achteraf met mijn vrienden limonade of, later, een biertje dronk.


Maar toen het studentenleven aan de deur klopte, ik moeite had met het hogere seniorenniveau en een aantal hockeyvrienden in andere steden ging studeren, was de lol er snel vanaf en ging ik op zoek naar een nieuwe uitdaging.


Hardlopen dus. De vrijheid, de uitdagingen, het rustgevende, vanaf het begin sprak het me enorm aan.


Ik had grootste plannen en vanaf die eerste keer dat ik mijn nieuwe loopschoenen aantrok, was het duidelijk dat ik vroeg of laat, maar liever vroeg, een marathon wilde lopen.


Geduld had ik niet en vol jeugdig enthousiasme (en hoogmoed) ging ik ervoor. In gedachten vloog ik over de baan in het Olympisch Stadion, maar dat liep helaas iets anders. Mijn aanloop was veel te kort en ook nu kwam na de hoogmoed een val. In dit geval letterlijk.


Vanaf vijfentwintig kilometer begon het ploeteren, wat op zich nog best aardig ging, maar na negenendertig kilometer was mijn batterij helemaal leeg en viel ik plat op het asfalt. Ik kan me er niets meer van herinneren, maar ik schijn niet één, maar twee keer knock-out te zijn gegaan.

Nadat ik na de eerste keer door toeschouwers omhoog werd getild, wilde ik blijkbaar direct doorlopen, waarna het licht direct weer uitging. Dit keer werd ik naar de kant gedragen, waar ik ‘wakker werd’. Gelukkig bleek de schade in het ziekenhuis mee te vallen.


Dit avontuur vond plaats in 2013.


Na deze wake-up call ben ik het lopen heel anders gaan benaderen. Ik ben veel voorzichtiger geworden. Nu, zeven jaar later, heb ik nog twee marathons gelopen. Eentje daarvan was in Amsterdam, waar ik mijn droom over vliegen op de baan in het Olympisch Stadion alsnog heb mogen beleven.


Over mijn drie marathons heb ik twee hardloopboeken geschreven en je kan gerust stellen dat ik in de loop der jaren een echte hardloopliefhebber ben geworden. Ik lees, zie en luister veel en ik heb heel veel zin om mijn gedachten en ervaringen met jullie te delen.


Verder ben ik vooral actief op Instagram (https://www.instagram.com/jobpennekamp), waar je me altijd een berichtje kan sturen als je een vraag of opmerking hebt, of als je me een gouden tip wil geven voor mijn volgende blog!


https://www.prorun.nl/borntorun/wijsheid-komt-met-de-jaren/

Recente blogposts

Alles weergeven

Lopen zonder horloge (ProRun, 08-01-2021)

Wanneer ik dit schrijf, is het zondag 3 januari. De feestdagen zitten er weer op, de oliebollen hebben goed gesmaakt en zoals zoveel mensen ben ook ik bezig met goede voornemens. En op hardloopgebied

Mijn nieuwe boek is uit!

Deze week is mijn nieuwe marathonboek ‘Van Colombo tot corona: mijn weg naar een sub-drie marathon’ uitgekomen. Dit boek is het vervolg op mijn eerste marathonboek ‘Nooit meer bananen’ en in dit artik

Boekfragment 'Van Colombo tot corona': Thailand!

Veel tijd om te treuren om ons vertrek van Bali hadden we niet, want het volgende avontuur stond alweer voor de deur: Thailand. Chiang Mai, om precies te zijn. Ook hier zouden we voor langere tijd ‘wo