#Blog: Mijn eerste lange duurloop in Chiang Mai

Mijn eerste lange duurloop in Chiang Mai was er eentje om te onthouden. Aangezien de temperatuur ’s avonds rond negen uur gevoelsmatig hoger ligt dan ’s ochtends, besloot ik om mijn wekker om half zeven te zetten, om voor de verandering eens ’s ochtends te lopen. Het viel me de afgelopen dagen al op dat de stad relatief laat op gang komt, dus ik verwachtte bovendien ’s ochtends nog weinig verkeer op straat, zodat ik rustig mijn ding kon doen.


En dit ging eigenlijk prima: de temperatuur was nog prettig en er was inderdaad nog weinig verkeer. Het grote voordeel van Chiang Mai ten opzichte van Ubud is ook dat de meeste wegen zo goed als vlak zijn en dat ze, niet geheel onbelangrijk in het Aziatische verkeer, ook stoepen hebben. Na twee maanden Ubud voelde het heerlijk om zowel veilig als vlak te kunnen lopen.


Helaas voor mij nam ik op negen van de elf kilometer een verkeerde afslag, waar ik pas een kilometer daarna achter kwam. En in plaats van om te draaien, besloot ik om op gevoel nog maar een paar afslagen te nemen. Dit bleek een geval van eigenwijze zelfoverschatting te zijn, want mijn richtingsgevoel is op zijn zachtst gezegd niet zo ver ontwikkeld. Ik eindigde mijn duurloop dan ook op een klein weggetje, zoekende naar mijn eigen appartementencomplex.


Ik besloot om bij een restaurant te vragen of ze misschien mijn appartementencomplex kenden. Dat kenden ze niet, al kon dat misschien ook komen door het feit dat ze nul woorden Engels spraken. Gelukkig was de eigenaar zeer vriendelijk en mocht ik op zijn telefoon opzoeken welke kant ik op moest.


Dit leidde dan wel weer tot een grappige situatie, want toen ik de naam van mijn appartementencomplex intypte leidde de routebeschrijving mij naar Bangkok. De man keek mij vervolgens aan met een blik die zei dat hij het een vrij bizar plan vond dat ik van plan was om van Chiang Mai naar Bangkok te lopen. Het is dan ook zo’n zeshonderd kilometer. In tweede instantie kreeg ik gelukkig wel het goede complex te zien, al was het wel nog zesentwintig minuten lopen. Ik bleek in een hele andere wijk te zijn beland, al liet ik dat de pret van de ervaring niet drukken. Het is altijd leuk om al hardlopend een nieuwe stad te ontdekken, zelfs als dat betekent dat je iets later thuis bent dan gepland!