Dit is de soap waardoor je zo lang in de rij staat op Schiphol​

11-09-2017

​

Deze zomer is duidelijk geworden dat Schiphol uit haar jasje is gegroeid, maar een oplossing voor alle problemen die de grote drukte met zich meebrengt lijkt ver weg. Hierdoor lijkt het er niet op dat de chaos volgende zomer minder zal zijn. BIG zocht uit wat de belangrijkste knelpunten zijn.

​

Achter de lange rijen zit een enorme soap. Die begon dit jaar april, toen KLM een zogenaamde ‘brandbrief‘ aan Schiphol stuurde. Hierin verweet KLM Schiphol dat het meer vluchten heeft toegelaten dan het aankan. KLM was bang dat de drukte bij het inchecken, de bagage-afdeling en de paspoortcontrole tot gevolg zou hebben dat KLM-vluchten zouden vertragen.

​

En die vertragingen kwamen er ook, in de meivakantie. Veel vluchten gingen te laat weg, wat KLM miljoenen heeft gekost. De KLM diende een claim in bij Schiphol, omdat zij in de ogen van KLM verantwoordelijk waren. KLM-topman Pieter Elbers sprak uit dat hij zich grote zorgen maakte om de zomervakantie. “Het probleem is nog niet voldoende en vooral niet structureel opgelost”, zei hij hierover in verschillende media.

​

Schiphol zelf deed intussen wat het kon en nam maatregelen, zoals het openstellen van meer beveiligingspoortjes. Ook werden er meer medewerkers in de vertrekhallen geplaatst en kwam er meer beschikbare Marechaussee voor bij de douane. Verder werden reizigers met weinig tot geen handbagage in een andere rij bij de douane gezet, om de doorstroom te versnellen. Bijkomend voordeel hiervan is dat reizigers met veel handbagage (zoals een trolley) in een kortere rij staan.

​

Maar het bleek niet genoeg, want reizigers misten nog steeds hun vlucht, of de vluchten vertraagden door het wachten op de reizigers. In beide gevallen was er wel iemand boos.

​

Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Het komt erop neer dat er drie hoofdrolspelers zijn: KLM aan de ene kant, low-budgetmaatschappijen aan de andere kant en Schiphol die daartussenin staat. Alle drie de partijen willen groeien, maar daar is simpelweg geen ruimte voor. Dit brengt Schiphol in een lastige spagaat.

​

Schiphol is intercontinentaal gezien een enorme ‘hub’. KLM-topman Elbers zegt hierover in De Volkskrant: “Voor buitenlandse ondernemingen is bereikbaarheid een belangrijke reden zich in Amsterdam te vestigen. Bedrijven als het Chinese Huawei of het Japanse Yamaha zetten hier hun Europese hoofdkantoor neer, omdat ze vanaf Schiphol de hele wereld kunnen bereiken. Die komen echt niet naar Nederland vanwege het mooie weer.”

​

De reden dat Elbers dit zo belangrijk vindt, is dat KLM de belangrijkste intercontinentale speler op Schiphol is. Investeert Schiphol in zichzelf als hub, dan groeit KLM vrijwel automatisch mee. Al met al genoeg reden om weerstand te bieden aan de low-budgetmaatschappijen.

​

Maar aan de andere kant is er vanuit de Nederlandse reizigers een enorme vraag naar vakantievluchten. En die reizigers vliegen vaak niet met KLM, want KLM is nog steeds aan de dure kant. Low-budgetmaatschappijen als TUI, Easyjet en Ryanair ruiken hun kans en zetten enorme druk op Schiphol om hun plekje te claimen: zij willen meer vluchten vanaf Schiphol aanbieden, naar meer bestemmingen.

​

Schiphol kan het nooit goed doen: geeft het de één meer ruimte, dan wordt de ander boos, en vice versa. Deze ontwikkelingen zijn inmiddels aan het escaleren in de vorm van ordinair bekvechten. Ryanair-topman Michael O’Leary beschuldigt Schiphol in het Parool ervan de ruimte van Ryanair en Easyjet bewust klein te houden om KLM te beschermen. Hij voelt zich gediscrimineerd. Hij is ervan overtuigd dat Ryanair een stuk groter zou zijn als er sprake zou zijn van eerlijke concurrentie.

​

Elbers daarentegen vindt dat Schiphol ervoor moet zorgen dat maatschappijen als Easyjet en Ryanair zoveel mogelijk naar regionale vliegvelden verhuizen. Op deze manier kan KLM meer waarde toevoegen op Schiphol. “Een eerste vlucht naar Bangalore heeft veel meer waarde dan de zoveelste vlucht naar Barcelona”, vindt Elbers.

​

Een oplossing is nog niet in zicht, want regionale vliegvelden als Eindhoven en Rotterdam hebben ook een beperkte capaciteit. Bovendien laat de oplevering van het vliegveld bij Lelystad nog even op zich wachten. Aangezien er ook nog geen kabinet is die hier iets nuttigs over kan zeggen, lijkt het erop dat de drukte voorlopig niet opgelost is. De taart is te klein voor de vele eters. En zolang er geen harde grenzen worden gesteld, zal de passagier de dupe blijven.